Ta9 ใช่ โลหะผสมไทเทเนียมมีคุณสมบัติทางเทคโนโลยีและทางกลที่คล้ายคลึงกับไทเทเนียมบริสุทธิ์ทางอุตสาหกรรม เมื่อปริมาณ PD ที่เติมลงในไทเทเนียมถึง 0.1% - 0.2% อัตราการกัดกร่อนของไทเทเนียมในกรดซัลฟิวริกและกรดไฮโดรคลอริกจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ และเมื่อเนื้อหาของ PD เพิ่มขึ้นอีก อัตราการกัดกร่อนของโลหะผสมแทบจะไม่เปลี่ยนแปลง แต่เมื่อเนื้อหาของ PD น้อยกว่า 0.05% อัตราการกัดกร่อนจะเพิ่มขึ้นแทน เมื่อความเข้มข้นของกรดของแท่งโลหะผสมไทเทเนียมต่ำ โลหะผสมไทเทเนียมแพลเลเดียมที่มี 0.13% PD จะมีความต้านทานการกัดกร่อนที่น่าพอใจ แต่เมื่อความเข้มข้นของกรดสูง ti-0.2pd จะมีความต้านทานการกัดกร่อนที่ดีกว่า ดังนั้นจึงเหมาะกว่าที่จะใช้ ti-0.2pd
ข้อมูลแสดงให้เห็นว่าความต้านทานการกัดกร่อนของ ti-0.2pd ในตัวกลางรีดิวซ์นั้นดีกว่าไทเทเนียมบริสุทธิ์ทางอุตสาหกรรมอย่างเห็นได้ชัด และความต้านทานการกัดกร่อนของโซนเชื่อมของ ti-0.2pd นั้นเหมือนกับของโลหะฐาน เมื่อเปรียบเทียบกับ deaerated ti-0.2pd ในกรดไฮโดรคลอริกที่เต็มไปด้วยอากาศ ศักยภาพที่เสถียรของ ti-0.2pd จะเลื่อนไปข้างหน้าอย่างมีนัยสำคัญ และอัตราการกัดกร่อนสามารถลดลง 10 เท่า อย่างไรก็ตาม ในสารละลายกรดที่เต็มไปด้วยอาร์กอนหรือไนโตรเจน เมื่อมีการเปลี่ยนสารละลายการกัดกร่อนใหม่อย่างต่อเนื่อง หรือปริมาตรสารละลายของตัวอย่างต่อหน่วยพื้นที่เพิ่มขึ้น ประสิทธิภาพการทำให้เกิดฟิล์มของ ti-0.2pd จะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้นควรหลีกเลี่ยงการใช้ ti-0.2pd ในกรณีที่ไม่มีออกซิเจนหรือสารออกซิแดนท์โดยสมบูรณ์ มีการเติมแพลเลเดียมจำนวนเล็กน้อยลงในโลหะผสมไททาเนียม ta9 เพื่อปรับปรุงความต้านทานการกัดกร่อนในตัวกลางออกซิไดซ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการต้านทานการกัดกร่อนของรอยแยก ดังนั้นจึงมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในสื่อที่มีฤทธิ์กัดกร่อนเช่นกรดไฮโดรคลอริก, กรดซัลฟิวริก, กรดฟอสฟอริก, กรดไนตริกและคลอไรด์
